Mixed Race Irish

It has been quite a week in Ireland, with the new problems for Mr Shatter, the news that over 2000 phone calls were taped in Garda offices around the country, which could bring a lot of current and old court cases in jeopardy,the press had a busy time and mr. Shatter is very troubled.

But that hasn't affected our normal every day lives.

However, since I started my (voluntay) job with the online radio, Irish Radio International, where I have my own show, The New Rebels, aimed at the immigrant society here and their families abroad and since I have touched the problem of racism, I am regularly confronted with some very difficult truths.
It is of course easy to ignore all that and keep on blogging about all the good things in Ireland (of which there are many), but I think we all have a repsonsibility in revealing truth, however unpleasant that truth may be.


I connected with a lady from London, Carole Brennan, who is a co-founder of the recently established Mixed Race Irish group, an association of Irish people with African dads and Irish mothers, born in the 50s, 60s and 70s, and often raised in industrial schools here in Ireland, where they were often psychologically, physically and even sexually abused.
A lot of them left Ireland after their 18th birthday and now live in self-imposed exile, but some of them stayed, like Christine Buckley, who became famous for her fight for justice for those who suffered abuse while in care.

Christine Buckley passed away a few weeks ago, and Mixed Race Irish will now continue to fight for the rights of the Mixed Race children in care.

According to Carole Brennan, there are about 150 or more people, now middle aged who grew up under these conditions. The group wants the Irish government to recognise them, to admit to the horrible abuse these children have suffered, and to apologise.

When I first spoke to Carole , I could hardly believe what I heard. After the Magdalenes, the child abuse by Catholic priests and the scandal of the industrial schools, now this , and I had never heard of it. Children who have been locked up, rejected and abused since the day they were born, becuse of the colour of their skin.
Here is the interview: Justice for Mixed Race Irish podcast from The New rebels programme on IRI by roosdemol

The Irish Times has published an article about Mixed Race Irish as well a few days ago. So far I haven't yet seen many reactions to it. The group has a lot of work to do, and they need all the support they can get.

I have asked the question if the same occured in Belgium, and a few people have sent me links. Yes, Mixed Race Belgians were also put in orphanages, and later adopted or fostered. I haven't found any reports on abuse,so far. What is interesting as well is that in Belgium they were all children of African mothers and Belgian fathers. Once the women were pregnant, the fathers would disappear, and the African mothers would go to the missions to ask for help. There they were convinced to leave the children behind, to give them a 'better future'.
I still have a lot of research to do on this subject, but it seems to me that the subject of mixed race children is one that needs to be addressed in the whole of Europe.

Here is the Facebook page of Mixed Race Irish. Please give them your support

Mixed Race Irish

Bewogen week

Het is nogal een bewogen week geweest hier in Ierland. Niet alleen in de politieke wereld, waar Alan Shatter, steeds meer en meer in de problemen geraakt over de problemen bij het politiekorps, An Garda Siochana. De geruchten dat er afgeluisterd werd bij de  gardaí klachten-ombudsman brachten al een pak problemen mee, maar nu blijkt dat er ook over 2400 telefoongeprekken getaped werden in verschillende garda bureau's; mogelijk van gesprekken tussen aangeklaagden en hun advocaten, zodat het gevaar bestaat dat huidige gerechtzaken, maar ook oudere uitspraken in opspraak kunnen komen.

Minister van justie, Alan Shatter heeft het moeilijk.

Naast de huidige problemen, gaat ons leven gewoon voort natuurlijk, maar nu ik vrijwillig aan het werk ben bij de online radio Irish Radio International, en daar mijn eigen show voor immigranten heb, word ik ook dikwijls met moeilijke waarheden geconfronteerd.

 

Mixed Race Irish

Ik kwam in contact met Carole Brennan, een lid van de net opgerichte Mixed race Irish group, een groep van Ieren met Afrikaanse vaders en Ierse moeders, die in de jaren 50, 60 en 70 geboren werden en in Ierland omwille van hun kleur in weeshuizen ( industrial schools) geplaatst werden, er psychisch, fysiek en dikwijls ook sexueel misbruikt werden. De meeste onder hen verlieten Ierland na hun 18e verjaardag en wonen dikwijls in Engeland, maar waarschijnlijk ook wel elders. Sommigen onder hen bleven hier, onder hen Christine Buckley, die bekend werd door haar strijd voor rechtvaardigheid voor kinderen uit de 'industrial schools'.

Christine Buckley is een paar weken geleden overleden, de Mixed Race Irish willen nu haar strijd verder zetten voor de  'halfbloed' kinderen . ( wat een vreemd woord toch)

Volgens Carole Brennan zijn er naar schatting een 150 tot 200 mixed race-kinderen opgegroeid in industriele scholen.  De groep wilt dat de staat en de katholieke kerk erkennen dat ze deze kinderen, nu van middelbare leeftijd, onrechtvaardig behandeld hebben, ze eisen ook erkenning als volwaardige Ieren.

Toen ik met Carole Brennan sprak, durfde ik het bijna niet geloven. Na de schandalen van Magdalenes , het kindermisbruik en de industriele scholen, komt dit er nu bovenop. Kinderen die omwille van hun huidskleur opgesloten, verstoten en misbruikt werden, en ik had er hier nog nooit over gehoord.  

Je kan hier naar haar interview luisteren:

Er is ook een artikel in de Irish Times verschenen, maar ik heb weinig of geen verontwaardigde reacties gezien, buiten mijn eigen sociale kringen. Ik denk dat ze een lange strijd voor zich hebben. 

Mixed Race irish heeft ook een Facebook page, waar je hen kan steunen en volgen.

Nu stel ik mij de vraag of dit in Belgie ook het geval was? Ik denk het niet, maar kan er iemand mij daarover inlichten?

 

Het probleem met Bono....

Ik heb er lang over getwijfeld om over Bono te schrijven. Ik weet dat hij heel populair is in Europa en de wereld, mijn kozijn die zelf niet ongekend is in Belgie en Nederland , graag door de woestijn raast rond nieuwjaar en het sportpaleis gemakkelijk vult, zei zelf dat Bono één van zijn grote helden is. Ja, dacht ik toen, best te zwijgen.
Bono is gekend door U2, zijn werk in Afrika en zijn zonnebril.

Niet iedereen is zo gelukkig met Bono en zijn goedbedoelde bemoeienissen in Afrika. Ja, sommige Afrikanen hebben er eigenlijk genoeg van en sommigen vinden dat Afrikanen best zelf de problemen in Afrika oplossen.

Maar dat is een discussie voor een andere keer. Bono is in Ierland al lang niet meer zo populair. En zeker niet meer sinds de crisis. Hij steekt zelf niet onder stoelen of banken dat hij een rasechte kapitalist is en doet zijn best om zo weinig mogelijk belastingen te betalen.

Ik denk niet dat hij zelf beseft hoe onpopulair hij hier is bij de gemiddelde burger, en de regering weet het duidelijk ook niet. Zij gebruiken Bono nog steeds als pronkstuk. Zoals vorige week op het EPP congress in Dublin, waar Bono een toespraak gaf waarin hij zei dat niet de Troika, maar de Ieren zelf voor de financiele redding gezorgd hebben.

Het feit alleen dat Bono daar stond te praten over de Ierse economie, de man die gekend is voor zijn belastingsontduiking, werkte iets los bij de Ierse burger. De commentaren op het internet liegen er niet om. Bono had beter gezwegen.

Hier is een artikel in The Journal.ie, een populaire nieuws site, de commentaren spreken boekdelen. en hier is een artikel uit de Sunday Independent van vandaag, waarin er nogal veel over bullshit geproken wordt.

Hier is het commentaar met de meeste likes:
'Bono is niet juist geplaatst om te preken. Als je zo geinteresseerd was in de goede wil van je medeburgers, dan zou je je belastingen hier betalen en ze niet bijsturen naar goedkopere belastings oorden. Had de titel geluid: Ieren bailen Europa uit, had hij misschien nog gelijk gehad. Waarom spreekt hij trouwens op wereld evenementen? Hij houdt het beter bij zingen, alhoewel zijn stem op die van een geconstipeerde kikker lijkt. Schrijf ons een liedje ( maar zing het niet zelf) en geef de verdiensten aan een goede zaak, in plaats van jezelf voor gek te zetten!'

Een paar jaar geleden ging de grap rond dat Bono zichzelf als de Messias ziet ( What's the difference between Jesus Christ and Bono. A. Jesus doesn't walk around thinking he's Bono.), het was nog goed bedoeld. Nu is er echter een bittere ondertoon.
With or without you, Bono? We zullen de vraag maar niet beantwoorden.

Help, I started baking scones!

You are never Irish unless you're born Irish, is what I always say and believe.
But judging by my offspring, I have changed my view slightly. You are never Irish until you have been to Irish secondary school, or are you?

My two eldest sons, proud bearers of a Belgian passport, say that they feel Irish. They speak the lingo, have the perfect accent,have Irish friends. Although Fintan looks very Flemish like me, all his friends are Irish, they take him out to drinking sessions and unfortunately he has come home with a black eye a couple of times. They were those unprovoked attacks, by little guys who want to bring the big ones down, He is a great athlete and is doing very well in long jump. but he also watches rugby and supports the Irish team.
Sipke is a perfect mixture of his dad's Celtic genes ( skin that burns in the sun) and my Flemish ones. He goes to college in England and his accent alone makes him the Irish man, which he happily accepts. He even organised an Irish party with Irish rebel songs and the ' pin the donkey's tale on the Queen' game.

Milo, the first one born in Cork, is the one who drinks Barry's tea, wears a track suit with pride, finds it normal to have friends who come to school in a tractor and has the 'shift' competitions in the teenage disco.

Angharad is a citizen of the world. Her friends are a mixture of nationalities, Nigerian, South African, Irish and English. she has only just started secondary school, so I'll report back on her in a couple of years.
And then there is me.
After 16 years in Ireland I always thought I am as Flemish as they come. But when I started baking scones last week, I was shocked. Is this really me? Could I be changing into an Irish mam?
I did the 'how Irish are you?' test online and I got 100%. According to the results, I am a Celtic warrior.
To make sure this was right, I did another one. The result: You are as Irish as the Late Late Toy Show. Oh dear. Could I really be losing my identity?
I say 'How Are ya', on the road, I greet everyone while driving, I say 'grand altogether' and 'tis'.
My Dutch is becoming a litteral translation of English, which can be embarrassing when you're blogging in Dutch. I have become an English apostrophe nazi, but don't remember the Dutch apostrophe rules.
Help!!!

This morning though, Milo reassured me. He said mum, you say all those things, but you say them with a Flemish accent. You will never lose that. And then he immitated me, and I knew he was right.
I am still a Fleming in Ireland, a little more Irish but still not completely.
And although I bake scones, sing in pubs and even have the odd tea, I also bake waffles, as my mother did, I sing mostly songs from the continent and don't drink alcohol in the pubs. The saying'you are a waste of space in the pub' because I don't drink much, still counts.

Buíochas le Dia! And now it's time to bake my soda bread.

De Ierse bail-out is over, wat nu?

Enda Kenny heeft de natie toegesproken: de bailout is over. Maar mr Kenny heeft er wel voor verwittigd dat we nog niet uit de penarie zijn. De austerity blijft nog voortduren en we moeten dus niet te vroeg juichen.
Wie juicht er hier? Voor zover ik weet, alleen de politici. Elke economist verwittigt ons dat we nog niet te optimistisch kunnen zijn, en de doorsnee burger met kinderen in Australie, New Zealand of New York juicht ook niet. Ook de vele mensen die hun huis verloren zijn of geen werk vinden juichen niet, noch die burgers wiens winkels gesloten zijn door de crisis.
Ja , in Dublin zijn er wat groene scheuten te zien, en er wordt een kleine groei voorspeld, maar we weten ook wel dat we die 65 miljard nog moeten terugbetalen, en dat zal nog jaren pijn doen.
Mr Noonan, de minister van financien heeft er ook voor verwittigd dat Ierland niet meer aan gretigheid mag toegeven. Mr Noonan had dat beter aan de banken gezegd. Hopelijk kunnen zij hun gretigheid in toom houden.
Ach, de politiekers hebben hun Zondagje gehad met mooie speeches over de goede Ieren die allen samen gewerkt hebben om uit de problemen te geraken, etc etc, en de Ier? Hij ploegde moeizaam voort.

When Santa comes out of the chimney,......in Ierland

Het is de tijd van het jaar waar ik liefst mijn koffers zou pakken en op eender welk vliegtuig zou stappen. Wel niet echt eender welk, geen Angelsaksisch land, in ieder geval.
Ja, het is Kerstmis, en zoals de Pakistaan, Usman Tariq,ook een immigrant die ik onlangs interviewde zei, 'Kerstmis in Ierland is geen feest van een paar dagen, het is een heel seizoen'.

Zodra Halloween voorbij is, beginnen de kerstversieringen te verschijnen in de winkels, sommigen beginnen er al in Oktober mee.
Kerstbomen en slingers, lichtjes en kaarsjes, kerststalletjes en figuurtjes, dat gaat nog door de beugel, maar die verdomde kerstliedjes daar kan ik niet mee leven. En hier zijn ze er goed in. Natuurlijk worden de Pogues 30 keer per dag gespeeld op de radio met 'A Fairytale in New York', verder is er 'the cavalry' 'White Christmas' en 'Jingle Bells'. Deze liedjes kunnen er nog door.
Waar het voor mij stopt zijn de Santa liedjes. Santa Claus is zoals Sinterklaas een kindervriend die door de schoorsteen kruipt om kadootjes te brengen. Hij komt uit Lapland en vliegt met een slee door de lucht, de slee wordt voortgetrokken, zoals U wel weet, door rendieren. Rudolf is de meest gekende, want hij heeft een gloedrode neus.
Kinderen zingen dus liedjes over Santa en Rudolf, dat is ook nog normaal, maar de volwassenen doen dus ook niets anders.
'Rudolf the red nosed reindeer', 'I saw mama kissing Santa Claus', 'You'd better watch out, Santa Claus is coming to town', en dan de verleidelijke 'Santa Baby'. Jongens , jongens toch.
Ze zingen het zelfs in de kerk. Iedere kerk heeft wel een Carrol service, waar er kerstliederen gezongen worden, en het kerstverhaal gelezen wordt, maar na de kerkliederen wordt het publiek 'verrast' met Santa liedjes, en ze zingen allemaal vrolijk mee. Het equivalent in Belgie zou zijn dat iedereen Sinterklaasje bonnebonnebonne uit volle borst zou beginnen te zingen op café, in de kerk of in het koor.

De kerstfeestjes zijn ook bijzonder in Ierland, net als in Engeland trouwens. Iedereen zit aan tafel met een kroontje op zijn/haar hoofd, dat net uit een cracker kwam.
Iedereen eet kalkoen, gekookte ham en spiced beef, met spruiten ( waarvan iedereen zegt dat ze die niet ekker vinden), worteltjes, raapjes en cranberry saus. Als desert eten ze allemaal Christmas pudding met brandy butter. Elk jaar opnieuw hetzelfde.....en ze worden het maar niet beu. Het is tijdens het Kerst 'seizoen', dat ik elk jaar opnieuw weer besef dat ik in Ierland een 'allochtoon' ben, en mis ik mijn nuchtere Vlaamse medeburgers. Kan er mij iemand alstublieft 'Jezeke is geboren' opsturen?

 

Een Ierse Oude Gewoonte

'Oude gewoonte' is de letterlijke vertaling van het Ierse 'sean nós' ( zeg sjan noos), een traditionele manier van zingen die ik nog maar net ontdekt heb.

Er zijn verschillende soorten van sean nós, de verschillende provincies hebben verschillende zangtechnieken en verschillende liederen. Sean nós wordt in het Iers gezongen, hoewel er af en toe ook Engelse versies opduiken.

Ik woon intussen al 15 jaar in Ierland, en ik dacht dat ik het meeste wel gezien had, maar ik was verkeerd.
Er is hier een beweging van Iers sprekers die een eigen traditie van muziek maken hebben.
Ik heb het zelf maar ontdekt toen ik research aan het doen was voor mijn programma op de internet radio Irish Radio International.
Ik heb daar al sinds Januari een programma voor expats in Cork, en nu sinds een drietal weken heb ik ook een wereldmuziekshow, Sounds And Places.
Ik was voor mijn eerste show van Sounds and Places op zoek naar de connecties tussen Ierse muziek en wereld muziek, en kwam terecht op een website die het had over de invloed van Arabische muziek op de sean nós, vooral dan die uit Connemara.
Sean nós zingen is dus heel oud, de Arabische invloed komt uit de tijd dat Galway een drukke handelsplaats was. Naast goederen werd er dus ook muziek uitgewisseld.
Sean nós is een vorm van muzikale vertellingen. Het is zonder begeleiding, en heeft meestal plaats in een intieme kring, in een pub. De liederen worden in het Iers gezongen, hoewel er meer en meer Engelstalige ledjes te horen zijn.
Als je sommige Bedouinse gezangen aanhoort kan je dikwijls het verschil niet uitmaken tussen Sean Nós en Arabisch gezng. Ook de Flameco liederen uit Spanje hebben overeenkomsten. Vooral dan de versieringen van de klanken.
Sean Nós is een echte traditie van de Gaeltacht ( Iers sprekende)gebieden. Er hebben regelmatig sean nós wedstrijden plaats en één keer per jaar is een Iers kampioenschap.

Dankzij de vele muzikanten die ik hier ken, heb ik Máire Ní Cheileachair ( zeg: Moira Nie Chjalaher-Iers voor Gallagher) leren kennen. Ze is een vrouw uit de Corkse Gaeltacht die al als kind is beginnen te zingen, maar slechts op haar 40e in het publiek durfde zingen.
Vorige week heeft ze de nationale sean nós wedstrijd voor vrouwen gewonnen.
Máire heeft ook een CD opgenomen die nu bij haar thuis ligt. De winkel die dit soort muziek verkocht bestaat niet meer.
Je kan hier naar haar interview luisteren, en je kan haar hier horen zingen:

Mooi toch, niet? Mocht je meer willen weten over sean nós of Máire Ní Chéileachair, zend me dan een berichtje.