Juvenile Athletics Championships, Munster in Templemore, Tipperary

Here is een leuk clipje, geeft de atmosfeer goed weer.
Fintan is in de laatste race.>
Munster Championship from phil kelly on Vimeo.

Eilander Syndroom

De Ieren zijn een raar volkje.
Ze zijn verspreid over de hele wereld. Omwille van de hongersnood in de 19e Eeuw, emigreerden miljoenen Ieren naar de Verenigde Staten. Groot Brittanie heeft ook een paar miljoen Ierse uitwijkelingen, en waar op de wereld je ook gaat, je vindt wel altijd een Ierse pub.
De uitwijkelingen waren meestal arme mensen, op zoek naar wat meer geluk, een goed leven voor de familie. Begrijpelijk wel.
Je zou dus denken dat de Ieren de eersten zouden zijn die huidige emigranten omhelzen en helpen om een nieuw leven op te bouwen. Niets is minder waar, blijkt nu.
70% van de neen-stemmers in het laatste referendum over het Lissabon verdrag, deden dit omdat ze vreesden dat met een diepere integratie in Europa, ook meer Europese immigranten naar Ierland zouden komen, dat stond deze week in de krant.

Toen ik hier toekwam, 10 jaar geleden, vond ik het verdomd moeilijk om een job te vinden. Zo moeilijk zelfs, dat ik uiteindelijk tevreden moest zijn met een job als verpleegster in een ouderlingen tehuis. Onderbetaald en overwerkt!
Een van de werkgevers die me interviewden stelde mij de vraag of ik niet dacht dat mijn acccent een probleem zou zijn. ( ik had jaren gewerkt voor bedrijven als Procter en Gamble en Baxter Healthcare, als trainer, en was op zoek naar iets gelijkaardigs), ik negeerde die vraag. Nadien vroeg ik me wel af, of mijn nationaliteit het probleem kon zijn. Ik wou dat echter niet geloven.

Maar nu besef ik dus, dat mijn 'continental' zijn, een struikelblok was om een job te vinden. Vreemd gevoel is dat.
De laatste jaren zijn er zo'n 300.000 Polen naar Ierland gekomen. Ze werken meestal in de bouw sector, en de vrouwen worden huishoudsters, alhoewel de meesten universitairen zijn. Het zijn mooie, vriendelijke mensen , meestal katholiek zoals de Ieren, er zijn geen problemen met deze Europeanen.
Nu blijkt dus , door het referendum, dat ze hier echt niet welkom zijn.

Ieren zijn eilanders. Ze leven afgesloten van de rest van Europa. En dat merk je echt wel.

Deze theedrinkende, fish-and chip etende eilanders hebben een groot wantrouwen voor alles wat niet van dit eiland komt.

Mijn ouders' huis werd verkocht na hun overlijden. De kopers waren een familie uit Cork. Leuke, aangepaste mensen, die een beter leven wilden en gevonden hebben voor hun familie, dat is de norm hier in Ierland. Iedereen heeft wel minstens één familielid in het buitenland.

Blijkbaar vinden de Ieren het gemakkelijk om te krijgen, maar ze staan niet meteen klaar om ook wat terug te geven!

Referendum Smeferendum

 

OK, jullie hebben het allemaal wel gehoord, gelezen of gezien, Ierland heeft NEEN gezegd in het referendum over het Lisbon Verdrag.
Consternatie in Europa, sommigen zijn tevreden, anderen heel ontgoocheld. Een ding is zeker, zelfs de Ieren weten niet echt waarom ze neen gestemd hebben.En als je hier voor het referendum naar de propaganda keek, kan je maar 1 besluit trekken. Ze stemden neen omdat ze neen konden stemmen. Het oude Ierse rebel gevoel kwam weer op. De Neen propaganda was ook daarop afgestemd.
Posters met als slogan " People died for this country, ....." " No to Foreign Rule", " don't let Brussels in through the back door", etc. waren er echt op gericht om de Ieren te doen geloven dat door Ja te stemmen. het land zou overgenomen worden door ongelovige, abortus lievende heretische Europeanen.
Mensenlief, ik heb nog nooit zo een belachelijke propaganda gezien. En de mensen zijn er in gelopen.
De ja-kant kon duidelijk geen antwoord vinden op de neen propaganda, ze hadden daar het geld niet voor. Ze probeerden wel, door te zeggen dat de neen kant leugens vertelde, maar dat maakte het alleen maar erger.
Neen had duidelijk de overmacht op financieel gebied, er gaan geruchten de ronde dat pro-Bush Amerikanen erachter stonden....

Ach ja, ze likken hier en in Brussel nu hun wonden. De vraag blijft of het wel zin heeft om een referendum te organiseren over een verdrag waar niemand iets van verstaat. Tenslotte is er hier een democratisch verkozen parlement (Dáil), waarom werd er daar niet gedebatteerd over het verdrag? Het zou tenminste de zekerheid leveren dat de beslissing, welke dan ook, kwam van goed geinformeerde individuelen!

Expats United

Toen ik in Brussel woonde met Haydn, nu mijn echtgenoot, kochten wij wekelijks The Bulletin, een weekblad voor expats in Brussel.

Elke keer maakte ik me kwaad op al de Eurocraten die niets beter te doen hadden dan te klagen over de Belgen, de Belgische politiek, etc.
Ik verstond maar niet hoe die mensen zo negatief konden zijn over een land, waar ze uit eigen keuze komen wonen waren.

Nu, na tien jaar in Ierland, betrap ik mezelf erop dat ik net hetzelfde doe als de expats in Belgie.
Ik kan me hier zo gefrustreerd voelen over alles. De scholen, de gezondheidszorg, de restaurants, de sportclubs,de godsdienst, ik heb wel altijd een negatieve opmerking klaar!

En nu begrijp ik wel wat er gebeurt in het hoofd van een expat. Je komt er nooit meer uit. Eens expat, altijd expat. Ik voel me niet echt thuis in Ierland, maar als ik terug naar Belgie ga, kan ik niet wachten tot ik weer hier ben, ik kan aan de Belgische drukte niet meer wennen.

Eigenlijk voel ik me alleen nog thuis in mijn eigen huis. Ik ben een expat voor het leven. Ik zou gerust naar de Verenigde Staten kunnen verhuizen, of naar Australie of Africa. Volgens mij maakt dat niet zoveel verschil meer uit. Weg is weg. Na een tijdje ga je je de goede dingen van je eigen land herinneren, en plots worden die zelfs beter en beter. Maar je kan er niet meer terug naartoe, want je hoort er niet echt meer bij.
Een raar gevoel, maar ik ben er zeker van dat dit een expat-syndroom is, zeker als je in een gemengde relatie zit. Twee Belgen kunnen samen heimwee naar huis hebben. Alleen ben je dus echt wel alleen!

Ik voel me nu verbonden met alle expats in de wereld, welke nationaliteit ze ook mogen hebben. Van huis weg zijn is niet zo simpel als je denkt....

Terug van Weggeweest

Phew, Hier ben ik weer. We habben het verdomd druk gehad met onze galerij, en dat zal zo wel een tijdje blijven duren.
In de galerij zijn we van start gegaan met fragments, een project waarin we kunstenaars vroegen een werk te creeren dat we aan goedkope prijs kunnen verkopen aan het publiek. De intentie is om kunst toegankelijk te maken voor iedereen. De kunstwerken zijn allemaal in beperkte uitgave van 100, gehandtekend en gedrukt op archival paper.
Hier is er eentje van Nathaniel Stern





Een ander project is een social networking kunstproject, One World Wallet, waar je een wallet kan kopen, gemaakt door Jon, Coffelt, en daarmee kunt aansluiten op een social networking website, oneworldwallet.ning.com, waar je je verhalen en foto's van je leven met de wallet kan delen met andere leden. Het geheel wordt een kunstwerk op zichzelf.

Arme scholen

Vandaag stond in het nieuws dat de Ierse Lagere scholen gemiddeld een schuld van 23000 Euro hebben. Toch heeft de minister van onderwijs, Mary Hannafin, geweigerd de staatsteun aan de scholen te verhogen. Ze vindt dat het aan de plaatselijke gemeenschappen ligt om geld te ronselen.

Regelmatig hoor je hier berichten van scholen die moeten sluiten omdat er een ratten- probleem is,of van scholen die nog steeds geen toiletten in-huis hebben, enz, enz. Als je sommige schoolgebouwen bekijkt waan je je echt in de jaren dertig.
Het hele jaar door hebben er verschillende 'Fundraising-events' plaats, zoals modeshows, cake-sale,concerten,etc.etc. Dit alles om de scholen te steunen.
Elke school vraagt de ouders om een 'vrijwillige bijdrage'en ook nog om een geldelijke steun om de normale kosten van copies, etc. te dekken.
Boeken moeten we steeds nieuw kopen , elk jaar betaal ik in September zo'n slordige 400 Euro aan schoolboeken voor mijn 4 kinderen.
Onderwijs is hier zogezegd gratis, maar het is verdomd duur.
Hoe dit nog kan na de Keltische tijger is onbegrijpelijk.

Food Dudes

 

De lagere scholen zijn deze week gestart met een 10 dagen durend programma, Food Dudes, om de kinderen te stimuleren om gezonder te gaan eten. Elke dag krijgen ze een zakje met rauwe groenten en fruit, dat ze moeten proeven. De eerste paar dagen krijgen ze een prijs als ze geproefd hebben, de laatste dag krijgen ze een grotere prijs als ze het hele zakje leeg eten.
Obese kinderen vormen een groeiend probleem hier, wat mij echt niet verbaast.Er is dan ook geen enkele opvang voor jonge moeders. Advies krijgen ze van de televisie of helemaal niet. De public health nurse komt1 maal langs na de geboorte van een kindje, om na te gaan of alles in orde is thuis. Niemand weegt of meet de baby, en al wat men zegt over voeding is 'breast is best', verder moet je't zelf maar uitzoeken.
Je vindt hier dus regelmatig babies die een zakje chips aan't eten zijn, of cola drinken uit de zuigfles.
Hoewel er vele sportclubs bestaan, zijn er toch een groot aantal kinderen voor wie sport betekent dat je een sprint loopt op de WII Nintendo!
De vrienden van mijn kinderen weigeren meestal de groenten die ik hen aanbied, weinige moeders koken hier nog vers, meestal wordt er 'Convenience food' klaargemaakt.

Vandaar dus het'Food Dudes ' programma. Of het iets zal uithalen weet ik niet, het is in ieder geval goed dat de overheid een initiatief neemt .