Wij wonen in één van de mooiste plekjes in Ierland, Kilbrittain, of Cill Briotain in het Iers.
Kilbrittain ligt aan de zuidkust van Ierland, in West-Cork. Er is een 13e eeuws kasteel, 2 pubs, een aantal huizen en verder veel groen. Bossen, weiden en riviertjes en kreekjes maken dit een prachtig stukje natuur, waar vele mooie vogels komen nesten. De kreek naast Coolmain Beach is een vogelreservaat.
De Disney familie heeft hier een buitenverblijf,en elke zomer komen er hier honderden toeristen genieten van het mooie landschap.
Kilbrittain is gekend om haar 'community spirit' De GAA is hier heel sterk. (GAA staat voor Gaelic Athletic Association, het is de sportorganisatie voor Hurling en Gaelic Football)
Landbouw is de voornaamste bezigheid hier, hoewel er meer en meer mensen uit de stad hier komen wonen en dagelijks naar Cork rijden.
De turbulente jaren van de burgeroorlog, waar een deel van het kasteel afgebrand werd, zijn zo goed als vergeten, alhoewel ze soms weer opborrelen , zoals in 1991,toen een Ierse jongen, wiens ouders in Kilbrittain woonden werd doodgeschoten door de London politie. Hij was een 'sleeper' van de IRA.
Naast de plaatseijke, katholieke bevolking is er ook een belangrijke protestantse gemeenschap, meestal met een sterk Engels accent. Ze wonen vreedzaam naast elkaar.
Toen ik een paar maanden geleden een paar schoenen over de telefoondraad zag hangen op de mooie straat naast de kreek, dacht ik er niet veel van. Het deed me denken aan het teken dat er drugs te verkrijgen zijn, maar al vlug duwde ik die gedachte weer weg. Hoe zou dat hier nu mogelijk zijn.
Toen ik een paar weken voordien op het strand wandelde en een zwarte bestelwagen met donkere ramen zag, met een paar heel stoere mannen ernaast, duidelijk op iets aan het wachten , dacht ik dat het een paar ex-militairen waren die samen op vakantie in West-Cork kwamen.
De straat naast de kreek,lijdt naar een bos. In dat bos heeft iemand een schommel aan een boom gehangen. Mijn zoon Fintan fietst er regelmatig naartoe met zijn vrienden om er te gaan spelen. In Oktober vond één van de vrienden er een pak cocaine verstopt in een boom. Kilbrittain zag al vlug zwart van de politie, en het bos wordt nu vermeden. De schoenen werden van de telefoondraad gehaald.
Wat die gangsters op het strand deden zal ik me wel altijd afvragen. Er doen heel wat geruchten de ronde over mensen-,wapen- of drugssmokkel.
Twee maanden geleden werden een 3 mannen uit Kilbrittain gearresteerd, ze hadden een heel wapen arsenaal thuis verborgen.
En twee weken geleden verdween een 60 jarige weduwe, zonder spoor, uit haar boerderij, op een afgelegen wegeltje.
Haar autootje werd een aantal dagen later in Bandon terug gevonden. Verder niets.
De politie is er vrijwel zeker van dat er een derde partij betrokken is bij haar verdwijning.
Kilbrittain wordt nu dagelijks bezet door de civiele bescherming, 100 politie mannen en 150 vrijwilligers, om samen te zoeken naar de arme vrouw. Het is echt wel zoeken naar een naald in een hooiberg. Ze moeten zo'n 45km2 uitkammen. Het grootste deel van deze oppervlakte bestaat uit weiden, riviertjes en heel dicht struikgewas.
Ik hoop dat ze haar vinden. De kans dat ze nog leeft is nu echter heel klein.
En voor de eerste keer sinds ik hier komen wonen ben, doe ik als ik alleen thuis ben, de deur op slot.
Nothing is what it seems.
