The National Ploughing Championships

Gisteren was het weer zover! The National Ploughing championships gingen van start in Kilkenny.
Dit is het belangrijkste weekend voor elke Ierse landbouwer, maar ook voor duizenden jongeren, ouderen en kinderen, en natuurlijk de talloze bedrijven die daar een stand hebben.

Dit kan je alleen in een land als Ierland meemaken. Buiten Dublin , is landbouw nog wel een heel belangrijke bron van inkomsten voor de Ieren.

Voor 3 dagen trekken alle landbouwers nu naar Kilkenny. Ze nemen deel aan, of wedden op de ploeg kampioenschappen.
De wedstrijd is verdeeld in verschillende categorien: de soorten ploeg ( paard of machine en dan welk soort machine) en de leeftijd van de ploegers. Hoe je wint weet ik niet echt, de rechtste groeve?
Naar het schijnt is dit het grootste ploegkampioenshap in de wereld ( bestaat dit dus ook in andere landen?)
Natuurlijk wordt er na het ploegen ook stevig gedronken. Guiness doet deze week gouden zaken!

Naast de lanbouwers gaat ook bijna iedere andere Ier die tijd kan maken er naartoe. Sipke wil gaan, omdat al zijn vrienden gaan. Er werd een bus ingelegd vanuit Bandon.
De Taoiseach ( eerste minister) en andere notabelen zullen er ook zijn. Als je verkiezingen wilt winnen moet je naar de ploegers gaan!
RTE, de nationale radio is natuurlijk ook van de partij.

Ach, ik kan het niet helpen, ik zit hier met een glimlach op mijn gezicht.
Only in Ireland....

Hard Times, Come Again No More

De economische crisis is er nu wel en zeker.
De werkloosheid stijgt hier met de dag. Iedereen panikeert.
Architecten zijn werkloos, want niemand durft nog aan een nieuwbouw beginnen.
Vorig jaar kon je nog een 100% huislening krijgen, maar dat kan nu niet meer.
Voor de kleinste som moet je alle mogelijke bewijzen van inkomst voorleggen. 1 Jaar geleden was een nota van je boekhouder nog voldoende, vandaag moet het allemaal heel officieel.
Ik hoor hier vele Ieren zeggen, dat de recessie uiteindelijk goed zal zijn voor de Ierse samenleving. De Ieren hebben te lang in een bubbel geleefd, gesteund door de vrijgevige subsidies van de EU.
Vanaf dit jaar zijn de subsidies opgedroogd en moet Ierland zijn eigen boontjes doppen, en bijdragen leveren aan de EU. En plots loopt het allemaal verkeerd.

De huisprijzen zijn zo'n 30% gedaald, en ze dalen nog steeds. De voedings onkosten zijn naar omhoog geschoten. Lidl profiteert daarvan natuurlijk. Iedereen met gezond verstand gaat nu shoppen bij Lidl. Je kan op die manier bijna 50% van je wekelijkse kosten besparen.

Meer en meer mensen beginnen een moestuintje aan te leggen. Beter zelf groenten te groeien dan die verdomd hoge prijzen te betalen in de supermarkt.

Er worden ook meer en meer auto's verkocht met een laag benzineverbruik. De 4x4's zijn, godzijdank, niet meer zo populair!
Hier in Kinsale zijn de zaken voor verschilende restaurants en B&B's zo'n 70% gedaald tegenover vorig jaar.

Ik zit hier nu in onze galerij in Kinsale en kijk uit over de jachthaven. Die is duidelijk nog steeds even groot als vroeger. Ik heb hier en daar al wel een jacht te koop gezien. Maar over 't algemeen is er niet veel veranderd.
De yachtclubbers hebben duidelijk vodoende geld weg gezet om hun rijke levensstijl verder te zetten.
Ze zeilen nog steeds naar Portugal, of naar Amerika, wetend dat hun personeel de zaken wel runt. Vroeger kon me dat allemaal niet schelen. Maar ik moet nu bekennen, dat als ik hier mijn geld zit te tellen en me afvraag hoe we volgende week weer verder kunnen, me dit zicht op snobs wel misselijk maakt.

Fragmenten

Vanaf vandaag ga ik regelmatig een link posten naar een fragment. Dat is een stukje kunst, meestal een klein stuk van een groter kunstwerk dat we verkopen in edities van 100, getekend door de kunstenaar, voor de heel gunstige prijs van € 40. Een excellente manier voor mensen met een klein budget on een kunstcollectie te beginnen.
HIer komt het eerste.


WINDOW, Een mooi fragment van het kunstwerk 'Cathedral' door Nathaniel Stern.
Bezoek onze fragmentengalerij hier

To Drink Or Not To Drink, that's the question!

Het is eindelijk zover. Na een heel schooljaar zwoegen en 3 maanden wachten, krijgen de 15/16 jarigen in Ierland vandaag eindelijk de examenresultaten.
Dit is een mijlpaal in het leven van elke Ierse scholier. Het gaat hem niet echt over de resultaten, maar over de drinkpartij die er nadien plaatsheeft.
'To drink or not to drink' gaat er nu door het hoofd van de meeste tieners.
En hoewel het hier wettelijk verboden is te drinken vóór je achttien bent, toch worden ze hier nogal onder druk gezet. Let wel. het gaat hier niet over een paar pintjes. Het gaat over het 'binge drinking', of zuipen.
Eerst en vooral zijn er de tieners die thuis niets anders gezien hebben dan dat alles gevierd moet worden met een stevige zuippartij.
Dan zijn er de tieners die niet willen onderdoen voor hun vrienden, die drinken dus vrijwillig mee, omdat ze cool willen zijn.
Dan zijn er de tieners die de druk van hun kameraden niet aankunnen, en zich bijna verplicht voelen om te drinken.
En, gelukkig zijn er dan de overige tieners, duidelijk in de minderheid, die niet drinken.
Hier wordt er een alcohol-vrije fuif georganiseerd in The White Lady, een nachtclub in Kinsale.De tieners drinken dus buiten en gaan dan binnen dansen... Ze vragen een oudere vriend om drank te gaan kopen, en soms geven de ouders hen wel drank.
Duizenden kinderen trekken vanavond dus naar de alcoholvrije disco's in heel Ierland. Onder andere Sipke.
Er wordt ook in de pers al een paar dagen over de junior cert festiviteiten gesproken, de politie kwam in de school een speech geven over vanavond. Ze vroegen de jongens hun drankgebruik onder controle te houden en waarschuwden de tieners vooral tegen het gebruik van drugs. Aan de drank kunnen ze niet veel veranderen, zeggen ze zelf, maar de junior cert fuiven zijn trekpleisters voor drugdealers, op zoek naar nieuwe slachtoffers.

Sipke's jaar kreeg een halve dag verlof vandaag. Ze krijgen de resultaten om 12.40.
Ik moest schriftelijke toestemming geven aan Sipke om de namiddag in Bandon te blijven met zijn vrienden en vriendinnetje. De school wil dat iedereen onmiddelijk naar huis gaat. Ze vrezen dat er anders al dadelijk gedronken zal worden.

En dit alles in een land waar elk kind na de plechtige communie verplicht plechtig te zweren dat ze tot hun 18e niet zullen drinken! (Sipke heeft dat niet gedaan, daar heb ik wel voor gezorgd!)

En dus begint vanavond ook voor mij en Haydn een nieuw tijdperk. We worden niet meer wakker gemaakt door babies, maar zullen wakker liggen tot Sipke thuis komt ( hij wordt door een busdienst tot aan de deur gebracht).
Ik heb hem vanmorgen gevraagd of hij van plan is te drinken, en hij zei neen, hij heeft goddank de athletiek, een goede reden om fit wil blijven, en hij heeft al zovele zatlappen gezien dat hij een echte afkeur voor alcohol heeft ontwikkeld. Of dat is tenminste wat hij me verteld heeft, en ik geloof hem wel.
Ik maak me maar zorgen over de onvermijdbare vechtpartijen die elk jaar plaatsvinden, en het 'spiken' van zijn drankjes.
Ik hoop dat al dit gedoe met drank en drugs Sipke's avond niet te veel zal storen. Hij heeft het wel verdiend om zich rot te amuseren!

Morgen gaan ze allemaal weer naar school. Volgende week zijn de resultaten alweer vergeten, en dan beginnen we aan het leaving-cert te denken!

Terug naar $chool

Het is weer zover. De kinderen zijn terug naar school, ....en wij zijn intussen zo'n €2000 armer!

IK weet niet meer hoe het er in Belgie aantoe gaat, maar hier krijgen de kinderen een boekenlijst. Voor elk vak is er wel een boek en een werkboek, zelfs voor Junior en senior infants(het equivalent voor 2e en 3e kleuterklas)! Dit jaar heb ik zo'n slordige 700€ uitbetaald aan schoolboeken. Wat is er toch verkeerd met nota's nemen?
Dan zijn er de uniformen,de pennezakken, de schriften,etc. De boekentassen heb ik dit jaar niet vervangen, ik heb ze gewoon gewassen, en ze zien er gloednieuw uit.
Voor Fintan moesten we 254€ opleggen, de rest van de premie ( hij gaat naar een protestantse privé school) werd betaald door de 'Church of Ireland', dankzij de protestantse lineage van mijn Schoonmoeder in Wales.
Het zijn de schoolboeken die me zo kwaad maken. Ik houd steeds de boeken van mijn kinderen bij, om ze te kunnen herbruiken. Maar dit jaar heb ik slechts twee boeken van vorig jaar kunnen gebruiken. De uitgevers zijn hier echt slim. Ofwel veranderen ze de boeken volledig, ofwel geven ze een 'nieuwe editie uit, waarin dan een paar zinnen veranderd zijn. De school laat ons dan weten dat de oude boeken onbruikbaar zijn.

Pittig detail: de grootste uitgever van schoolboeken in Ierland is de Folens uitgeverij, gesticht door Albert Folens, een Belgische collaborator van de tweede wereldoorlog, die naar de oorlog onderdak vond in het 'neutrale'Ierland.
Folens was blijkbaar niet de onschuldige oostfront strijder die wou vechten tegen het communisme. Blijkbaar had hij connecties met de waffenSS, en was lid van de Gestapo. ( er zijn hier wel een heel aantal collaborators terecht gekomen...)
Een documentaire op RTE bracht dit aan het licht. Maar de weduwe van Folens was succesvol in haar gerechtszaak die trachtte het interview met Albert Folens te verbieden, dat hebben we dus niet gezien.

Onze kinderen werken hier dus met schoolboeken die een man met een heel dubieus nazi verleden rijk heeft gemaakt.Ik weet niet wat ik daarover moet denken.

Let's have some Craic!

"Craic" is een Iers woord voor plezier. Ieren houden van "Craic". "Craic agus Ceol" betekent Muziek en plezier, en dat vind je dus wel in elke pub.
Niet alleen in pubs, zo blijkt nu. Zelfs het Olympisch Committee wou de Craic in Peking niet missen.
Omdat er niet genoeg officielen mee konden gaan omwille van het kleine aantal goede sportmannen en -vrouwen, besloten de officielen om in naam van de "Craic" ook B-atleten te laten deelnemen en natuurlijk de A-athleten die gewond waren en niet echt in staat waren om goede prestaties te leveren, zoals Derval O' Rourke, de horde loper.
"Och, hoe meer zielen, hoe meer Craic",dachten ze dus in het Ierse Olympisch Committee, en ze contacteerden dus elke athleet, A of B, om mee te gaan. Eén van die athleten was een vrouwelijke lange afstands loper,die al weken niet meer getraind had en op vakantie was met de kinderen. Ze kreeg een paar dagen voor het vertrek naar Peking telefoontje om te vragen of ze mee wilde... En ze ging mee natuurlijk.


And it's NO, Nay, Never ....No Nay Never no More.....

De arme athleten...

Het was weer zover. De arme Ierse athleten werden weer aangevallen in de Ierse pers. Ze waren niet goed genoeg, ze haalden geen medailles, en volgens de Ierse media hadden ze dus Iers geld verspild.
Vandaag lees ik in de Belgische pers dat ook daar geklaagd wordt. In Groot-Brittanie zijn ze natuurlijk heel gelukkig, maar in de VS vinden ze de athletiek resultaten ook maar niks.
Ik kan me alleen maar uitspreken over de staat van de sport in Ierland, en ik weet er nu al zo'n beetje over, zei het dan de juvenile athletiek.
Eén ding is zeker. Als je kwalificeert voor de OS als Ierse athleet, dan is dat het resultaat van jaren eenzaam en hard werken. IK heb groot respect voor alle Ierse athleten die zich gekwalificeerd hebben.
De faciliteiten in Ierland zijn echt erbarmelijk. Welk land heeft een Indoor-stadium in een koeiestal, zonder verwarming en met een lekkend dak?

Mijn twee zonen Sipke en Fintan hebben verschillend Ierse medailles gewonnen over de laatste 3 jaar. Ik heb nog nooit de rekening gemaakt van de reizen die we gemaakt hebben naar de verschillende athletiek pistes . Als je van Brussel naar Antwerpen rijdt duurt dat een half uur, vele mensen in Belgie vinden dat te lang.
Hier varieren de afstanden tijdens het seizoen van 40 tot 500 km. En we hebben geen autostrades. Een trip naar Dublin vanuit Cork duurt 5 uur. Je moet er heel wat voor over hebben om het te maken in de athletiek.
En wat ik vastgesteld heb is dat elke jonge athleet die een medaille wint, een vader of moeder aan de kant heeft staan. Het is een commitment, maar de resultaten zijn dan ook fantastisch.
Op financieel gebied,krijg je pas steun van de athletiek bond als je een buitengewone prestatie geleverd hebt. Wel te verstaan natuurlijk. Maar er zijn zoveel kinderen met echt talent, wiens ouders de kosten niet echt aankunnen. Voor ons is het al moeilijk genoeg. Toen de all irelands in Antrim was, zijn er vele athleten niet komen opdagen. Mij heeft dat weekend zo'n € 600 gekost.

Fintan is 12 en sprong dit jaar 4,75m en niet-officieel zelfs meer! Toen we naar het verspringen aan het kijken waren, zei ik hem dat hij daar ook wel zou geraken met zijn talent. En toen zei hij! Moeder, dat is toch onmogelijk! Ik woon in Ierland!!!

Triestig toch he?