16 jaar in Ierland: Wat ik mis en wat ik kan missen als de pest

Ik ben intussen 16 jaar weg uit Belgie, en er zijn zo een paar dingen die ik echt mis, en andere dingen waarvan ik blij ben dat ik ervan weg/af ben.


De dingen die ik mis, na 16 jaar in Ierland:

1. Terrasjes.
Oh, de terrasjes in de zon, het plezier om buiten een koffie te drinken, of met vrienden to middernacht buiten te zitten eten en drinken, dat is het eerste waar ik aan denk als de zon hier schijnt. 'In Leuven zit de Oude Markt nu vol', denk ik dan terwijl ik zelf ergens binnen zit, want buiten zitten de rokers. Als niet-rokers zijn we er goed op vooruit gegaan met de rokersban in cafés, eerst vond ik het leuk toen ik overal terrasjes zag opduiken, maar nu weet ik het wel. Zelfs buiten kan je verstikken in rook. Er is één gastro-pub waar ze ook het terras in twee gedeeld hebben, en de rokers opsluiten in een glazen kooi met open dak., maar dat is er ééntje, de rest houdt gewoon de rokers buiten op de mooie terrasjes.

2. Kriek.

Het zijn waarschijnlijk mijn Dworpse roots aan mijn vaders kant, die me naar Kriek doen verlangen. Ik houd van de meeste Belgische bieren, maar Kriek kroont ze voor mij. Vorig jaar had Sipke een reis gemaakt door Belgie met zijn Zweedse vriendin, ze kwamen terug met een Kriek als souvenir. Nooit heeft een bier mij zo goed gesmaakt als die koele Kriek in de tuin in de zonneschijn.
Je vind hier wel Stella Artois , Hoegaarden en Leffe, maar daar heb ik geen behoefte aan. Kriek doet me denken aan mijn vakanties in Dworp, bij mijn groottante en mijn grootmoeder die ons altijd een glaasje Kriek met een klontje suiker erin gaf, en meestal ballekes opdiende met opgelegde krieken.

3.Chocolade in al haar vormen.

Choco, lekkere chocolade repen, muizestrontjes, truffels. De chocolade hier in Ierland is maar van lage kwaliteit, en smaakt meer naar karton dan chocolade. Er zijn nu wel een paar chocolatiers, en ze doen hier hun best om Ierse chocolade bekendheid te geven, maar ze winnen het niet van de heerlijke Belgische versie.

4. Mosselen eten met vrienden,
De Ierse mosselen zijn heel lekker, maar er is geen echte mosselcultuur zoals in Belgie. Ik maak maar zelden mosselen klaar, want ik vind het triestig ze op mijn eentje te eten. Mosselen eten is een feest dat met zoveel mogelijk mensen moet gedeeld worden.
Slechts twee van mijn kinderen lusten mosselen, eentje ervan zit op de universiteit in engeland, dus meestal wachten we tot we eens naar Belgie gaan.

5.Sportscholen.
Oh waren er hier maar sportscholen! Het zou zoveel gemakkelijker zijn voor Fintan, die nog altijd aan athletiek doet, en het ook heel goed doet. Ik moet hem wel 4 tot 5 keer per week naar Cork brengen ( omwille van slecht openbaar vervoer, zoals verder beschreven)

Fintan gaat naar een protestantse privéshool, voor de sport faciliteiten die ze daar hebben, maar het bleek al vlug dat de sporten enkel rugby en hockey zijn. Er wordt enkel in het derde trimester aan athletiek gedaan, en dan nog met ondermaatse coachen. Gelukkig heeft Fintan nu een goede coach in Cork, en heeft hij een plaatsaanbod gekregen in Cardiff Metropolitan University, hopelijk behaalt hij de gevraagde punten in zijn Leaving Certificate eksamen in Juni en kan hij zich daar gaan uitleven.

7. Een echte boerenmarkt.
De 'farmers markets' hier, zijn eigenlijk fastfood markten, met maar weinig boeren of echte marktkramers. Ze zijn bovendien duur, het is een luxe om iets op de markt te kopen, net het omgekeerde van wat je zou verwachten.

Het is wel gezellig, natuurlijk om 's zaterdagsmorgens op de markt een capuccino te gaan drinken tesamen met een paar vriendinnen, terwijl de straatmuzikant die door de marktkramers betaald wordt gitaar speelt. je kan er pizza's, kebabs, pannekoeken of braadworst eten, klaargemaakte diners kopen, en bio groenten kopen bij de ( Nederlandse) groentekweker. Maar voordelig is het niet en dat verwacht je toch van een markt.

8. Openbaar vervoer
het zou een zegen zijn mochten de oude spoorbanen weer gebruikt worden. Je kan hier nergens naartoe zonder auto. De fiets is ook mogelijk, maar de banen zijn er te gevaarlijk voor, em er zijn geen fietspaden, Er is een bus naar Cork vanuit BAndon, maar dan moet je toch nog eerst aar Bandon rijden. En bussen zijn hier erg duur. Je spaart er echt niets mee uit.

9. Betaalbare en betrouwbare geneeskunde
Tja, dat zegt wel genoeg, denk ik.




Dingen die ik kan missen als de pest

1. Koninklijke families.
Oh wat is het heerlijk om in een republiek te wonen. De president is verkozen door de bevolking en geliefd door iedereen. Geen vernederende familie moeilijkheden, geen adelijke families, geen dotaties. Enkel een man waar iedereen fier op is. Kijk naar Mary Robinson, Mary Mc Aleese, en nu Michael D.Higgins, die zonet een historisch bezoek aan het Verenigd Koninkrijk heeft afgerond, het eerste officieel bezoek van een Ierse president aan het VK.

2. Mannen in speedos op de winkelstraat aan de kust.
Jongens, jongens, dat trekt echt op niets.

3. Chauffeurs onder invloed.
Het valt mij altijd op dat er in Belgie niet te zwaar getild wordt aan de alcoholgrens. Ierland is wel bekend om het hoge alcoholverbruik, maar toch ken ik niemand die nog durft rijden na meer dan de grens gedronken te hebben.
In 2013 waren er 190 verkeersdoden in Ierland. Vogens de Road Safety Authority worden 1 op 3 fatale verkeersongelukken veroorzaakt door alcohol, Dat betekent dat er in 2013 63,3 verkeersdoden vielen wiens dood veroorzaakt werd door alcohol. In Belgie worden 1 op 4 verkeersdoden veroorzaakt door alcohol, er vielen in 2013 720 verkeersdoden, dus 180 hiervan werden door alcohol veroorzaakt. Als Ierland dezelfde bevolking had als Belgie, zouden er 132.9 verkeersdoden veroozaakt zijn door alcohol. een verschil van 35.4% !

4. Het woord 'allochtoon'.
Een verschrikkelijk irriterend woord vind ik.



Er zijn waarschijnlijk nog een pak dingen in beide lijsten waar ik nu niet meteen aan denk, hoe zit dat met de andere expats? Wat staat er op uw lijstjes?

Een lange nacht, het einde van Brian Cowen?

De Ieren houden van een pint. Dat weet intussen wel iedereen. Ze zijn er bekend om en ze zijn er fier op.
Als er dan eens goed doorgedronken wordt , wordt er meestal ook gezongen. Die avonden kunnen lang doorgaan.
Dit was vorige Maandag dus ook het geval in Galway, waar de regeringspartij Fianna Fáil een diner had met de Fianna Fáil ministers en senatoren en de media.
De Taoiseach, Brian Cowen was er ook bij, en iedereen weet wel dat hij ook graag een stevige Guiness drinkt. Brian Cowen, de eerste minister, vond het blijkbaar een leuke avond, hij nam gretig deel aan de sing song en zong zelfs een paar 'party pieces'. De nacht duurde lang, en er bleef maar weing tijd om te slapen.
Om negen uur de volgende morgen had Brian Cowen een afspraak met de Nationale Radio RTE voor een interview over de economische toestand van het land.
Arme Brian kon amper spreken. Hij klonk hees en hier en daar struikelde hij over zijn woorden. Hij had het duidelijk moeilijk.
Al vlug Twitterde Simon Coveney van de oppositie partij Fine Gael, dat de Taoiseach ofwel nog dronken was en anders zeker een kater had toen hij het interview gaf. De Tweet werd al vlug opgemerkt door de media, en Brian Cowen haalde het nieuws in de Engelse en Amerikaanse en Spaane pers.
Hij kon niet anders dan zich op de nationale televisie te verontschuldigen voor het interview, maar ontkende wel dat hij dronken was.
Zijn mede ministers verdedigden hem hevig. En natuurlijk waren er de goede Ierse zielen die vonden dat zelfs een Taoiseach zich af en toe eens mag laten gaan.
Met het land in een diepe crisis hebben we hier echter nood aan een stevig beleid en de meeste Ieren twijfelen er sterk aan dat dat beleid kan komen van iemand die te weinig slaapt en de pinten naar binnen gooit.
De kans bestaat dus dat we opweg zijn naar nieuwe verkiezingen.

De grappenmakers hadden ook niet veel tijd nodig. Facebook en Youtube stonden al vlug vol van Brian Cowen jokes.

Hou je handen van mijn pint!

De Dáil of het Ierse Parlement, is zoals in elk land, een plaats waar er dagelijks gedebatteerd wordt over de dagelijkse zaken. Er zijn de regeringspartijen, en de oppositie.
De laatste tijd, omwille van de recessie en de besparingsmaatregelen, zijn deze debatten dikwijls nogal luid en passioneel. De backbenchers van de regeringspartijen blijven echter de regeringsbeslissingen steunen.
Niemand vond het blijkbaar onaanvaardbaar dat de cervicale kanker vaccinatie voor jonge meisjes werd afgeschaft, de manier waarop de Magdalenes behandeld worden blijkt ook geen reden voor opstand te zijn.

En toen ging het over alcohol !

De regering had een wetsvoorstel ingediend waarbij het maximum toegelaten alcoholgehalte in het bloed voor bestuurders zou verlaagd worden van 0.8 tot 0.5 promille.
Dit ging te ver! Een 20 tal TD's( parlementsleden) van de regerende partijen revolteerden luid. Het waren voornamelijk TD's uit het platteland. Volgens hen zou zulke wet de oudere boeren nog meer isoleren, en de pubs zouden één voor één sluiten.

Nu is de relatie tussen Ieren en hun pint wel gekend, maar dat ze het zó serieus namen, was wel verbazingwekkend. Vooral als je eraan denkt dat een groot deel van fatale ongelukken een gevolg zijn van alcoholgebruik.

Ach ja, ik kan de oudere boeren wel begrijpen. Ze wonen dikwijls ver afgelegen van het dorp, en het enige contact dat ze nog hebben met andere mensen is in de pub, waar ze de buren ontmoeten en over de hurling discussieren. Hoe kan dat nu zonder een lekkere Stout op de toog?
Na de invoering van het rookverbod bleven er al meer mensen thuis, en de vrees is dat er bijna niemand nog naar de pub zal komen als ze nu ook niet (genoeg) meer mogen drinken. Met als gevolg een nog grotere isolatie van de rurale bevolking, met alle gevolgen vandien.

Sommige pubs hebbeb al een vervoerdienst ter beschikking gesteld, de alcoholbus dus, die mensen thuis oppikt en ze ook weer terug brengt. Maar niet elke pub wil dit zomaar gratis doen.

Volgens de Road Safety Authority zullen er volgend jaar tenminste 10 mensen sterven als het maximum toegelaten alcoholgehalte niet verlaagd zou worden.
Een moeilijke zaak dus voor de Taoiseach. Zonder de steun van deze 20 TD's kan hij de wet er niet doorkrijgen en zou hij zeker afgemaakt worden door de oppositie.
Hij was er uiteindelijk toe verplicht een compromis te zoeken.

En dat is er nu gekomen. De meeste TD's hebben laten weten dat ze akkoord zullen gaan met het nieuwe voorstel, waarbij iemand die met een alcoholgehalte tussen 0.5 en 0.8 mg een kleinere boete zal moeten betalen, en niet meteen zijn rijbewijs zal verliezen. Ik denk dus dat de gardaí (politie) op het platteland bij een 0.7 promille, hun ogen zullen sluiten. In de steden zullen ze strenger zijn, maar hier kunnen we lustig verder drinken!

To Drink Or Not To Drink, that's the question!

Het is eindelijk zover. Na een heel schooljaar zwoegen en 3 maanden wachten, krijgen de 15/16 jarigen in Ierland vandaag eindelijk de examenresultaten.
Dit is een mijlpaal in het leven van elke Ierse scholier. Het gaat hem niet echt over de resultaten, maar over de drinkpartij die er nadien plaatsheeft.
'To drink or not to drink' gaat er nu door het hoofd van de meeste tieners.
En hoewel het hier wettelijk verboden is te drinken vóór je achttien bent, toch worden ze hier nogal onder druk gezet. Let wel. het gaat hier niet over een paar pintjes. Het gaat over het 'binge drinking', of zuipen.
Eerst en vooral zijn er de tieners die thuis niets anders gezien hebben dan dat alles gevierd moet worden met een stevige zuippartij.
Dan zijn er de tieners die niet willen onderdoen voor hun vrienden, die drinken dus vrijwillig mee, omdat ze cool willen zijn.
Dan zijn er de tieners die de druk van hun kameraden niet aankunnen, en zich bijna verplicht voelen om te drinken.
En, gelukkig zijn er dan de overige tieners, duidelijk in de minderheid, die niet drinken.
Hier wordt er een alcohol-vrije fuif georganiseerd in The White Lady, een nachtclub in Kinsale.De tieners drinken dus buiten en gaan dan binnen dansen... Ze vragen een oudere vriend om drank te gaan kopen, en soms geven de ouders hen wel drank.
Duizenden kinderen trekken vanavond dus naar de alcoholvrije disco's in heel Ierland. Onder andere Sipke.
Er wordt ook in de pers al een paar dagen over de junior cert festiviteiten gesproken, de politie kwam in de school een speech geven over vanavond. Ze vroegen de jongens hun drankgebruik onder controle te houden en waarschuwden de tieners vooral tegen het gebruik van drugs. Aan de drank kunnen ze niet veel veranderen, zeggen ze zelf, maar de junior cert fuiven zijn trekpleisters voor drugdealers, op zoek naar nieuwe slachtoffers.

Sipke's jaar kreeg een halve dag verlof vandaag. Ze krijgen de resultaten om 12.40.
Ik moest schriftelijke toestemming geven aan Sipke om de namiddag in Bandon te blijven met zijn vrienden en vriendinnetje. De school wil dat iedereen onmiddelijk naar huis gaat. Ze vrezen dat er anders al dadelijk gedronken zal worden.

En dit alles in een land waar elk kind na de plechtige communie verplicht plechtig te zweren dat ze tot hun 18e niet zullen drinken! (Sipke heeft dat niet gedaan, daar heb ik wel voor gezorgd!)

En dus begint vanavond ook voor mij en Haydn een nieuw tijdperk. We worden niet meer wakker gemaakt door babies, maar zullen wakker liggen tot Sipke thuis komt ( hij wordt door een busdienst tot aan de deur gebracht).
Ik heb hem vanmorgen gevraagd of hij van plan is te drinken, en hij zei neen, hij heeft goddank de athletiek, een goede reden om fit wil blijven, en hij heeft al zovele zatlappen gezien dat hij een echte afkeur voor alcohol heeft ontwikkeld. Of dat is tenminste wat hij me verteld heeft, en ik geloof hem wel.
Ik maak me maar zorgen over de onvermijdbare vechtpartijen die elk jaar plaatsvinden, en het 'spiken' van zijn drankjes.
Ik hoop dat al dit gedoe met drank en drugs Sipke's avond niet te veel zal storen. Hij heeft het wel verdiend om zich rot te amuseren!

Morgen gaan ze allemaal weer naar school. Volgende week zijn de resultaten alweer vergeten, en dan beginnen we aan het leaving-cert te denken!

Let's have some Craic!

"Craic" is een Iers woord voor plezier. Ieren houden van "Craic". "Craic agus Ceol" betekent Muziek en plezier, en dat vind je dus wel in elke pub.
Niet alleen in pubs, zo blijkt nu. Zelfs het Olympisch Committee wou de Craic in Peking niet missen.
Omdat er niet genoeg officielen mee konden gaan omwille van het kleine aantal goede sportmannen en -vrouwen, besloten de officielen om in naam van de "Craic" ook B-atleten te laten deelnemen en natuurlijk de A-athleten die gewond waren en niet echt in staat waren om goede prestaties te leveren, zoals Derval O' Rourke, de horde loper.
"Och, hoe meer zielen, hoe meer Craic",dachten ze dus in het Ierse Olympisch Committee, en ze contacteerden dus elke athleet, A of B, om mee te gaan. Eén van die athleten was een vrouwelijke lange afstands loper,die al weken niet meer getraind had en op vakantie was met de kinderen. Ze kreeg een paar dagen voor het vertrek naar Peking telefoontje om te vragen of ze mee wilde... En ze ging mee natuurlijk.


And it's NO, Nay, Never ....No Nay Never no More.....

Tea, cakes and sandwiches

Iets waar ik maar nooit kan aan wennen, komende uit bourgondisch Vlaanderen, is de obsessie in de Angelsaksische landen met thee, en de (nogal schijnheilige) boodschap aan de kinderen hier dat alcohol niet bestaat.

Gisterenavaond was "awards night" in de athletiek club hier in Bandon. Ik ben natuurlijk heel fier, want mijn twee oudste zonen wonnen allebei de "award" voor de beste athleet uit hun leeftijdsgroep, het was echt wel verdiend, met alle medailles die ze vorig jaar gewonnen hebben.

Na de uitreiking van de awards, was er een disco voor de kinderen en de ouders werden naar boven geleid voor de traditionele...thee, boterhammen en cakes!
Dit gebeurt elke keer als er iets georganiseerd wordt, waar ook kinderen zijn. Na de eerste en plechtige communie, tijdens een schoolfeest, etc. Thee met melk !
Moest dit Belgie zijn, dan bleef geen enkele ouder wachten op de kinderen, zeker de vaders niet.
Wat is er toch verkeerd aan een pintje, of een glas wijn?
Ierland heeft een heel ernstig drink probleem, vooral bij de tieners. Alcohol is hier een taboe, en dat maakt het zo aantrekkelijk voor de kinderen.
De fuif was afgelopen om 10.15 pm, hoeveel vaders er nadien naar de pub getrokken zijn weet ik niet.
Ik snak nu naar een lekker Kriekske!

St Patrick's Day

Het hoogtepunt van het jaar voor elke Ier, in Ierland of elders in de wereld, St Patricksday komt eraan!
Elk jaar trekken we erop uit om de parade in Cork te gaan bekijken. En elk jaar vraag ik me af waarom ik dit toch blijf doen!
De parade zelf is altijd leuk, vooral voor de kinderen. Iedereen die ernaar toe komt, is goedgezind, de atmosfeer is er altijd één van optimisme en broederschap. De laatste jaren nemen er ook altijd etnische minderheden aan deel, Nigerianen, Oost-Europeanen, Brazilianen. Het maakt van de stoet een vrolijk, kleurrijk spectakel, een teken dat Ierland nu ook multi-cultureel begint te worden.

De problemen beginnen na de stoet. Plots krioelt het in Cork van stomdronken corkonians. We vluchten dan ook altijd direct terug naar het veilige Bandon, na de parade.

In Bandon voelen we ons thuis. Het is een klein Iers stadje, de gateway naar West Cork. Bandon was een marktstadje, tot een jaar of 6 geleden kon je er zelfs geen lekkere koffie vinden. Nu is Bandon uitgegroeid to een klein, modern provinciestadje met een shoppingcenter, verschillende restaurants, de onvermijdelijke pubs, en een pak winkels. Je vindt er alles wat je nodig hebt.
St Patricksday in Bandon is een kleine , maar best leuke aangelegenheid. De platatselijke verenigingen stappen er in de stoet, en er is straatanimatie en een pak gelukkige kinderen.
Er wordt ook wel gedronken, maar niet zoals in Cork, en het blijft beperkt tot de latere uren.
Dit jaat gaan we naar Bandon, dat is een feit.

The Wild Wild West

Vanmorgen was het weer zover. In het ochtendnieuws ging het eerste nieuwsbericht over een 29 jarige die doodgeschoten werd in Dublin.
Zo is het hier bijna elke dag. Wat is er aan de hand met dit mooie eiland?
Moord is hier nu dagelijks nieuws. Dikwijls zijn het gangsters in Dublin die elkaar neerschieten, of bendes in Limerick die a jaren bezig zijn met elkaar uit te moorden. Als het daarbij blijft, lijkt het ver van mijn bed.
Er komen echter meer en meer nieuwsberichten over andere moorden, meestal door dronken jongens, dikwijls tieners, zoals vorige week, toen twee Polen vermoord werden met een schroevendraaier.
Of die loodgieter, amper 17, die onbewust op het verkeerde tijdstip ging werken in het huis van een drugs-gangsterom een lek te herstellen. Hij werd er koelbloedig doodgeschoten.
Soms vraag ik me af hoe mijn kinderen hier gaan leven als ze iets ouder zijn. Al dat geweld blijkt alleen maar erger en erger te worden.